Χειμωνιάτικα Ροφήματα

Χαζεύοντας φωτογραφίες στο αγαπημένο pinterest πέτυχα μία που διαβάζοντας την ξετρελάθηκα από τις συνταγές που είχε. Πρόκειται για συνταγές Do it yourself των υπέροχων ροφημάτων των Starbucks. Δεν έχω δοκιμάσει καμία αλλά σίγουρα θα το κάνω.

Εξάλλου είναι αγαπημένη μας συνήθεια πια, αργά το απόγευμα να πίνουμε κάποιο ζεστό ρόφημα καθισμένοι στον καναπέ μας, σκεπασμένοι με την κόκκινη φλις κουβερτούλα μας γεμάτο καρδιές.
Και αυτή τη συνήθεια δεν την αλλάζω με τίποτα στον κόσμο.

Δεν ήθελα να αναρτήσω αυτές τις συνταγές απλά κ μόνο για να τις φτιάξει όποιος θέλει αλλά κυρίως για να βρει τον δικό του τρόπο (αν δεν το έχει κάνει ήδη) με παρέα ή χωρίς για να απολαύσει τόσο ζεστές γεύσεις και να χαλαρώσει αδειάζοντας το μυαλό του από τα προβλήματα κ τις κακές σκέψεις.

Το χρωστάμε στον εαυτό μας να βρίσκουμε τέτοιες στιγμές έστω κ αν διαρκούν μισή ωρίτσα μόνο.

E voilà!

Νιώσε την αγάπη...

       Ίσως τα λόγια ενός πνευματικού πατέρα καμία σχέση με τους παπάδες που έχουμε στο μυαλό μας με έκαναν να συνειδητοποιήσω ότι αυτό που σκεφτόμουν καιρό τώρα δηλαδή τι είναι αυτό που λείπει απο τη σημερινή ζωή, το ότι η πηγή της ευτυχίας όντως είναι η αγάπη, και ότι δεν έχουμε κάποιον να μας το θυμίζει. Ούτε τα χρήματα, ούτε η καταξίωση, ούτε κανένα υλικό αγαθό δεν μπορεί να σου δώσει την ίδια χαρά βαθιά μέσα στη ψυχή σου όσο να νιώσεις την αγάπη από έναν άλλο άνθρωπο. Και δεν εννοώ τους κοντινούς σου ανθρώπους που νιώθεις καθημερινά ότι θα έκαναν τα πάντα για εσένα, αλλά για τους γύρω σου. Από τον απλό συγγενή, τον συνάδελφο έως την υπάλληλο του σούπερ μάρκετ.

       Αν την νιώσεις είναι δύσκολο να θελήσεις το κακό του άλλου ή να σκεφτείς να πράξεις σύμφωνα μόνο με το δικό σου συμφέρον. Όμως μην περιμένεις να σε αγαπήσει ο πλησίον σου αν δεν δείξουν τα μάτια σου αγάπη σε αυτόν. Το να είσαι κακοπροαίρετος είναι το μόνο εύκολο πράγμα. Το να ανοίξεις την αγκαλιά σου όμως σε έναν άγνωστο άνθρωπο είναι πολύ δύσκολο πια όμως είναι ίσως η λύση στα περισσότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε. 

       
      Θέλησα να γράψω αυτή την δημοσίευση γιατί τελευταία νιώθω ότι έχω αλλάξει, ότι έχω γίνει λίγο από την παλιά Βασούλα των παιδικών μου χρόνων που τους έβλεπε όλους καλοπροαίρετα και μετά έτρωγε τα μούτρα της μέχρι που έφαγε όπως όλοι μας ένα μεγάλο χαστούκι και έγινε επιφυλακτική. Όσο περνούσε ο καιρός που τα προβλήματα γίνονταν όλο και πιο πολλά τόσο κλεινόμουν στον εαυτό μου κ έδινα ελάχιστα περιθώρια στους ανθρώπους που γνώριζα εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων. Ώσπου τον τελευταίο καιρό που όπως σε όλους τα προβλήματα έχουν επηρεάσει έως ένα βαθμό το βιοτικό επίπεδο η αγάπη είχε κρυφτεί κάπου πολύ βαθιά μέσα μου για τους άγνωστους ανθρώπους.

       Κατηγορούσα τους γύρω μου για τα άσχημα που έχουμε προκαλέσει χωρίς να σκέφτομαι ότι κ αυτοί είναι σαν εμένα. Αυτός που δείχνει κακία στους άλλους, επιθετικότητα κτλ είναι αυτός που πραγματικά του λείπει περισσότερο η αγάπη.

      
     Όλοι έχουμε άτομα που μας αγαπούν κ τους αγαπάμε πραγματικά κ βαθιά, όμως την αγάπη πρέπει να την μοιραζόμαστε με όλους τους ανθρώπους που είναι σαν εμάς, που έχουν ανάγκη από ένα ειλικρινές χαμόγελο.
      Άρχισα να παρατηρώ τους γύρω μου, αυτά που μου έλεγαν, αυτά που έκαναν, να νιώθω να με πνίγει η κακία, να βλέπω ανθρώπους που σε μισούν επειδή είσαι λιιιιιιίγο ευτυχισμένος, επειδή δεν έχουν απλά αυτό που έχεις εσύ κ αυτό επειδή οι ίδιοι δεν το θέλησαν πραγματικά ή δεν εκτιμούν αυτά που έχουν οι ίδιοι.

       Έτσι αποφάσισα ότι αν ήθελα οι άλλοι να αλλάξουν ότι έπρεπε πρώτα να αλλάξω εγώ, να δείξω την αγάπη που έχω μέσα μου στους γύρω μου κ τότε σαν όλα να άλλαξαν. (καλά όχι όλα άλλα τα περισσότερα). Νιώθω τόση αγάπη, τόση καλοσύνη, και πραγματικά αγαλλιάζει η ψυχή μου όταν μου ανταποδίδουν καλοσυνάτα χαμόγελα.

       Είναι πολύ δύσκολο και ιδέα δεν έχω αν μπορέσω να συνεχίσω να νιώθω έτσι αλλά θα προσπαθήσω το υπόσχομαι! ιχιχιχιχι 
Σειρά σας!

Μην ξεχνάτε:

Συννεφούλα

Έχω τόσο πολύ καιρό να γράψω στο blog μου...

Αφορμή για να ξαναγράψω στάθηκε ένα πολύ όμορφο σύννεφο στον καταγάλανο ουρανό στη διαδρομή Αθήνα -Κόρινθο σήμερα το πρωί με τον αντρούλη μου. Φυσικά το φωτογράφισα, να το... 

Ήταν αυτό που μας έκανε να χαμογελάσουμε και να παίξουμε το παιχνίδι "με τι μοιάζει αυτό το σύννεφο?". Και στους δύο θύμισε σαντιγί  Εμένα και μαλλί της γριάς. Και όχι δεν πεινούσαμε. ιχιχιχιιχ

Όμως πέρα από αυτό ένα όμορφο κατάλευκο σύννεφο σε έναν όμορφο ουρανό με κάνει πάντα να ταξιδεύω. Μου θυμίζει την εικόνα των σύννεφων από πάνω στα ταξίδια μας με το αεροπλάνο. Τις όμορφες στιγμές των μακρινών ταξιδιών που έχουμε κάνει κ που τόσο πολύ μου λείπουν. 

Φυσικά η εικόνα των όμορφων σύννεφων μου φέρνει πάντα στο μυαλό το τραγούδι του Σαββόπουλου. Και σας παραθέτω μια πολύ καλή διασκευή του τραγουδιού αυτού που το ακούω όταν θέλω να δώσω χρώμα στην γκρίζα μου διάθεση. Και τσουπ ένα χαμόγελο πάντα σκάει κ μέτα όλα φαίνονται πιο εύκολα.

 Ελπίζω με αυτή τη δημοσίευση να σχηματιστεί ένα μικρούλι χαμογελάκι κ στα δικό σας πρόσωπο. 

Οι πιπεριές, μου χαμογέλασαν!

Υπάρχουν περίοδοι στη ζωή μας που τα πράγματα δεν πάνε και πολύ καλά, ίσως δεν πάνε τόσο καλά όσο θα θέλαμε. Μπορεί να υπάρχουν πράγματα ή και άτομα που ρίχνουν τη διάθεση μας, που μας στενοχωρούν. Όμως η φύση είναι που μας κάνει να ξαναχαμογελάσουμε που μας φτιάχνει τη διάθεση.

Πάντα ένας περίπατος στο δάσος, στην αμμουδιά ακόμα κ στο χωράφι μας αναζωογονεί.

Και γιατί τα λέω όλα αυτά? Γιατί εμένα το χαμόγελο μου το χάρισαν οι πιπεριές από το μποστάνι του μπαμπάκα! Μια μέρα καθώς έφτιαχνα γεμιστά φούρνου λέω να γεμίσω κ τις δυο πιπέριτσες που μου είχε δώσει ο μπαμπάς πριν λίγες μέρες.
Κόβω τις πιπεριές και όταν πήγα να τις γεμίσω παρατήρησα κάτι περίεργο. Οι πιπεριές μου χαμογελούσαν! Σας βάζω κ φώτος για να δείτε κ εσείς!

Αμέσως ένα χαμόγελο τσουπ εμφανίστηκε στα χείλη μου! :)
Κάποιος άλλος μπορεί να μην το πρόσεχε καν, ίσως να αντιλαμβανόταν διαφορετικά τα σχισίματα αυτά του φυτικού ιστού. Ίσως να μην έδινε καμία σημασία Εγώ όμως έβλεπα χαμόγελα!
Και το γεγονός ότι ο καλός μου ο μπαμπάς τις είχε καλλιεργήσει κ μου τις είχε δώσει το θεώρησα ακόμα πιο σημαντικό!

Οφείλουμε να χαμογελάμε με ότι και αν γίνεται, με ότι και αν μας απασχολεί, αν δεν θέλουμε να χαμογελάμε για εμάς πρέπει να χαμογελάμε για τους άλλους, αυτούς που μας αγαπούν αληθινά!

Τσάι, Μία αγάπη που άργησε να έρθει...

Μια αγάπη που άργησε να έρθει στη ζωή μου...

Πριν ένα χρόνο αν με ρωτούσε κάποιος αν μου αρέσει το τσάι θα έλεγα ότι πίνω μόνο όταν είμαι άρρωστη. Δεν μπορούσα να καταλάβω την υπέρμετρη αγάπη των Άγγλων στο τσάι εδώ κ χρόνια, είχα συνδέσει το τσάι με την αρρώστια και γενικά τα ζέστα αφεψήματα. Έπινα μόνο κανένα χαμομηλάκι όταν ένιωθα τα νεύρα μου τεντωμένα κ ήθελα να κάνω έναν ήσυχο ύπνο.

Η άποψη μου άλλαξε χάρη στην Ιωάννα, τη Μαρία, την Πωλίνα φίλες που λατρεύουν το τσάι κ συγκεκριμένα μου έμαθαν το chai tea latte από τα starbucks. Μιλούσαν για το συγκεκριμένο πολύ συχνά κ από περιέργεια κ μόνο μια μέρα σε μια βολτούλα στo the mall με κέρασε το πρώτο chai latte η Ανναστέλλα. Η Ανναστέλλα δεν το πίνει μιας κ το συγκεκριμένο έχει γάλα. Εγώ ούτε που να το διανοηθώ πριν το δοκιμάσω ότι θα έπινα ποτέ τσάι με γάλα!!!!
Μιας κ το γάλα το πίνω με το ζόρι κ αυτό μόνο με κακάο! Το συγκεκριμένο όμως ξύπνησε όλες μου τις αισθήσεις ! Έχει έντονη γεύση μπαχαρικών κ νομίζω κανέλα,γαρύφαλλο και κάρδαμο που υπερνικούν στην γεύση το γάλα.

Το πίνεις κ νιώθεις να ζεσταίνονται τα σωθικά σου κ η ευφορία δεν συγκρίνεται με κανένα άλλο ρόφημα τουλάχιστον με κανένα από όσα έχω μέχρι στιγμής δοκιμάσει.

Όπως λέω το συγκεκριμένο είναι σα να πίνεις μελομακάρονο!!!!
Ε από τότε το τσάι έχει μπει στη ζωή μου!

Επειδή η Κόρινθος δεν έχει δυστυχώς starbucks άπλα προσπαθούσα να παρασκευάσω μόνη μου αυτό το ρόφημα, όμως δεν τα κατάφερνα μέχρι που βρήκα το τσάι με γεύση κανέλα και γαρύφαλλο της μάρκας fino στο σούπερ μάρκετ!

Το δοκίμασα, έβαλα κ λίγο γάλα κ η γεύση έμοιαζε πολύ! Βάζοντας όμως μέλι αντί για ζάχαρη η γεύση ψιλοχανόταν! Και ετσι χρησιμοποιούσα μόνο λευκή κρυσταλλική ζάχαρη! Μέχρι που δοκίμασα την καστανή κ κατέληξα! Έγινε το ρόφημά μου!

Είναι πολύ οικονομική η συσκευασία του συγκεκριμένου τσαγιού κ σε κάθε φακελάκι έχει κ ένα γνωμικό, σε αυτό που πίνω αυτή τη στιγμη γράφει "Ότι δε σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό" F.Nietzche.Φυσικά θα σας γράψω και το αγαπημένο μου που το έχω βάλει στο ψυγείο πίσω από ένα μαγνητάκι από τη Γαλλία "Ο κόσμος είναι ένα βιβλίο. Όσοι δεν ταξιδεύουν διαβάζουν μόνο μια σελίδα του" Aurelius Augustinus.

Δεν έχω δοκιμάσει άλλες γεύσεις αλλά σίγουρα συνιστώ σε όσους λατρεύουν την κανέλα κ το γαρύφαλλο να το δοκιμάσουν! Eπίσης σε όσους δεν πίνουν αφεψήματα θα προτείνω να αρχίσουν να δοκιμάζουν! Σίγουρα κάποιο θα τους ταιριάξει! Θα μου πείτε βέβαια ότι η εποχή δεν ταιριάζει, όμως και κρύο είναι το ίδιο νόστιμο και ευεργετικό.

Οι ευεργετικές ιδιότητες του είναι πολλές, χάρη στην καφεΐνη και την θειανίνη βελτιώνει την ψυχική μας διάθεση, περιέχει πολλά αντιοξειδωτικά ωφέλιμα για τον οργανισμό κ ειδικά στις γυναίκες!

Διάφορες μελέτες έχουν δείξει ότι βοηθάει ακόμα κ στην πρόληψη καρδιοπαθειών και ίσως κ ορισμένων μορφών καρκίνου. Χάρη στην ποσότητα φθορίου βοηθάει κ στην στοματική υγιεινή αν κ πρέπει να καταναλώνεται με μέτρο γιατί λεκιάζει τα δόντια, με καλό όμως βούρτσισμα δεν πρέπει να ανησυχούμε.
Στο teablog διάβασα επίσης ότι είναι ευεργετικό κ στα κατεστραμμένα μαλλιά αν το τελευταίο ξέβγαλμα γίνει με ένα τέταρτο του λίτρου τσάι!
Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάτε τα φακελάκια του έτοιμου τσαγιού εφόσον τα έχετε χρησιμοποιήσει βάλτε τα στο ψυγείο κ αν τα μάτια σας είναι πρησμένα τοποθετήστε ένα σε κάθε μάτι κ αντίο μαύροι κύκλοι κ πρήξιμο!

Δοκιμάστε νέες γεύσεις, πειραματιστείτε!
Παρασκευάστε το αγαπήμενο σας τσάι βάλτε το στο ομορφότερο και αγαπημένο σας φλυτζάνι ή κούπα και απολαύστε! Λέμε ναι στο τσάι!

Το ποτιστήρι

Ποτιστήρι, είναι σκεύος που χρησιμοποιείται στην κηπουρική για το πότισμα των φυτών, δοχείο που καταλήγει σε στενό λαιμό συχνά με μικρές τρυπούλες στην άκρη για την καλύτερη διασπορά του νερού.

Χρήσιμο εργαλείο για κάθε επίδοξο κηπουρό, παλαιότερα δε νοείτω να υπάρχει σπίτι χωρίς ένα ποτιστήρι, τότε που σχεδόν όλα τα νοικοκυριά είχαν το μικρό τους μποστάνι, ή ακόμα μόνο γλαστρούλες με λουλούδια και αρωματικά φυτά.

Έκτος από την πρακτικότητα τους, μπορούν να διακοσμήσουν έναν κήπο, γίνονται κ γλαστρούλες, ακόμα κ ανθοδοχεία.

Τον τελευταίο καιρό όλο κ πιο πολλοί έχουν αρχίσει να διακοσμούν το χώρο τους εσωτερικό ή εξωτερικό με αληθινά φυτά σε γλάστρες, ακόμα φτιάχνουν παρτέρια στα μπαλκόνια, Οι τυχεροί που έχουν ταράτσα ή ακόμα κ μικρό κήπο τολμούν εκτός από τα αρωματικά φυτά να βάζουν και λαχανοκομικά φυτά! Όποτε το ποτιστήρι είναι αναγκαίο σε κάθε σπιτικό!

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το πότισμα με ένα ποτιστήρι εξοικονομεί νερό.

Σε μια αναζήτηση μου για ένα συγκεκριμένο είδος ποτιστηριού στο google έπεσα σε ένα σωρό διαφορετικά και πρωτότυπα ποτιστήρια, κ σας παραθέτω αυτά που μου άρεσαν κ μου έκαναν εντύπωση!

Ποτιστήρια αντικέ,

Χάλκινο κλασσικό ποτιστήρι,

Νικελένιο μοντέρνο ποτιστήρι,

Πρακτικότατο νέο ποτιστήρι, απλά εφαρμόζεται σε μπουκάλι νερού, δεν στάζει κ βοηθά στην ομαλή ροή του νερού στη γλάστρα,

Λουλουδάτα κλασσικά ποτιστήρια, μη τα χρησιμοποιήσετε μόνο ως διακοσμητικό στοιχείο αλλά κ για να ποτίζετε,

Το αγαπήμενο μου λουλουδάτο κλασσικό ποτιστήρι,

Το ποτιστήρι του καλού κηπουρού με ειδικό υποδοχέα για ταυτόχρονη λίπανση,

Ποτιστήρια σε στυλ τσαγιέρας από πορσελάνη,

Ποτιστήρια σε σχήμα ζώων,

γουρουνάκια,

αγελάδα και τιγράκι,

κόκορας,

εξωτικό πουλί,

μελισσούλα και βατραχάκι για παιχνιδιάρικα γούστα,

σκιουράκι,

Πρακτικά πλαστικά μοντέρνα ποτιστήρια σε διάφορα χρώματα,

Ποτιστήρια ως γλάστρες και ανθοδοχεία,

Ως φωτιστικό,

Τα ποτιστήρια έχουν εμπνεύσει ζωγράφους,

Μέχρι και σχεδιαστές τσαντών για extreme εμφανίσεις,

Δεν πρέπει να ξεχνάμε να ανακυκλώνουμε τα παλιά μας χαλασμένα ή παλιά ποτιστήρια καθώς και τις συσκευασίες φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων που χρησιμοποιούμε και το συγκεκριμένο μας το υπενθυμίζει,

Να και το δικό μου ποτιστήρι για τις μικρές μου γαστρούλες και τα αρωματικά μου φυτά!

Τολμήστε να βάλετε πράσινο στη ζωή σας! Εφοδιαστείτε με ένα όμορφο και πρακτικό ποτιστήρι, αγοράστε αρωματικά και ανθοφόρα φυτά και σε όποιο πρόβλημα αντιμετωπίσετε ή για οποιαδήποτε απορία μη διστάσετε να απευθυνθείτε σε έναν συνάδελφο γεωπόνο!

Παρεούλα για τις τηγανητές μου πατατούλες!

Από τα αγαπημένα μου πρόχειρα φαγητά ειναι οι πατατούλες οι τηγανητές, ειδικά αν είναι κ στρογγυλές μιαμ μιαμμ!!!

Προχθές έψαχνα απεγνωσμένα στο ίντερνετ να βρω συνταγή για να κάνω σάλτσα τσένταρ όπως αυτή που βάζουν στο patatofrenia. Είδα στο περίπου πως γίνεται αλλά δεν με ικανοποίησαν οι συνταγές. Έτσι αποφάσισα να δημιουργήσω!

Καθάρισα τις πατάτες (συγκεκριμένα ήταν πατάτες Κουταλά), δεν πρέπει να ξεχνάμε οτι δεν λυπόμαστε τις πατάτες στο καθάρισμα, πρέπει να κόβονται βαθιά για να αποφεύγουμε όσο μπορούμε τα χημικά κατάλοιπα των φυτοφαρμάκων. Και δυστυχώς οι πατάτες έχουν πάρα πολλά και αρκετά επικίνδυνα για τον οργανισμό.

Ας κλείσω την παρένθεση αυτή κ ας συνεχίσω, τις έκοψα σε ροδέλες και τις τηγάνισα σε μπόλικο κρητικό ελαιόλαδο.

Παράλληλα έβαλα σε ένα μεγάλο μπρίκι ελάχιστο βούτυρο ζωικό, το άφησα να λιώσει και μετά το ανακάτεψα σε σιγανή φωτιά με μισή κουταλιά αλεύρι. Πρόσθεσα λίγο γάλα (μισό φλιτζανάκι) μετά έριξα φέτα τριμμένη, γύρω στα 50 γραμμάρια κ ούτε! Ναι, το ξέρω για σάλτσα τσένταρ ξεκίνησα αλλά η φέτα με κοίταζε με παραπονιάρικο ύφος ανοίγοντας το ψυγείο και δεν μπόρεσα να αντισταθώ.

Έριξα λίγο αλατάκι, λίγο πιπέρι φρεσκοτριμμένο, και μετά 3 φέτες τσένταρ la vache qui rit. Την λεπτομέρεια την έκανε η λίγη ρίγανη κ το λίγο τριμμένο θυμάρι.

Όλα αυτά έλιωσαν σιγά σιγά, εγώ συνέχιζα να ανακατεύω, δοκίμαζα ταυτόχρονα! Και όταν τελείωσα την έβαλα την ωραιότατη σαλτσούλα σε ένα όμορφο φούξια μπολάκι και έτσι συνόδεψα τις πατατούλες.

Ήταν η καλύτερη παρέα των πατατούλων μου!

Αυτή η συνταγή είναι για δυο άτομα! Κ πάει τρομερά με μπυρίτσα!

ΚΑΛΗ ΟΡΕΞΗ!!!!